4 reacties Hoortoestellen in Uganda

Begin 2010 ben ik gevraagd mijn medewerking te verlenen aan een project voor gehandicapte kinderen in Oeganda, vier kinderen zouden weer naar school kunnen als ze hoortoestellen zouden dragen. 14-06-2010 Vanmorgen heb ik besloten om met mijn goede vriend Ron zelf naar Uganda te gaan, al is het kort. Ze kunnen een audicien goed gebruiken. Lees hier onder hoe het verloopt:

Zweers Hoortoestellen
Molenstraat 4
4761 CK ZEVENBERGEN
0168-323260
roland@zweershoortoestellen.nl
ma 13.00-17.30
di t/m vr 09.30-17.30

Ook bij KIJK-Optiek
Markt 50
4931 BT GEERTRUIDENBERG
Telefoon: 0162-570360
natasja@zweershoortoestellen.nl
Op afspraak

Hyves
Myspace
Twitter
Facebook

View Roland Zweers's profile

Lid van NVAB, NAG, Hoorprofs en erkend STAR-audicien

1 april 2010, geen grap! Vandaag de grote dag, Cathy, Sharon en Mercy krijgen hun toetsellen! Lees het eerste korte verslag helemaal onder aan de pagina


LEES ONDERAAN DEZE PAGINA VOOR ONZE NIEUWE UITDAGING!





In Uganda hebben we een groepje kinderen met een gehoorbeperking gevonden. Ze komen uit de voor hen kansloze sloppenwijken en krijgen nu de zorg en onderwijs die ze nodig hebben. Op 4 februarie 2010 hebben Huib van Mossel en ik voor vier kinderen hoortoestellen inclusief 300 batterijen, kidsclips, programmeercomputer en droogsystemen ter beschikking gesteld. De droogsystemen zijn geschonken door Progress Hearing. Naast Huib van Mossel en ik adopteren ook Raymond Ekelhoff en Monique en Huib du Mez een kindje in Uganda. We hopen dat zo veel mogelijk Hoorprofsleden mee gaan doen met ons project. Omdat zelfstandigheid binnen Hoorprofs hoog staat aangeschreven doen we deze actie buiten hoortoestelfabrikanten om, we zijn immers merkonafhankelijk want ook daarom zijn we een hoorprof!




Lees hieronder het eerste verslag van Anita,
(Meer over Anita en haar project lees je hier.)

Nieuw geluid!

Eergisteren was een heel bijzondere dag, want Ineke kwam vanuit Sudan naar Uganda. Wat heerlijk dat zij een weekje bij me is!

Gisteren was the big dag voor de 4 slechthorende kinderen. Tenminste, we hoopten dat ze slechthorend zouden zijn en niet doof! Want niemand weet dat hier zeker.
Het gehoor van deze kinderen zou in het Mulago ziekenhuis in Kampala worden getest.
's Ochtends om half 8 werden de kinderen uit het kinderhuisje (waar ze ook op school zitten) opgehaald (met een 10 persoonsbusje) en alleen al de rit naar het ziekenhuis was een enorme belevenis. Ik vermoed dat deze kinderen nog nooit in een auto hebben gezeten; laat staan hun eigen dorpje ooit hebben verlaten. In wild gebarentaal (ja, dat kan!) probeerden ze elkaar te wijzen op de dingen die zij buiten zagen en in de hoofdstad keken zij hun ogen uit.
De kinderen, Sharon, (9 jaar), Cathy (13 jaar), Batulumayo (10 jaar) en Mercy (14 jaar) zaten onder het genot van lolly's, koekjes en flesjes limonade heerlijk op de achterbank.





In het ziekenhuis stond de oorarts (dr. Mamwoyo) al op ons te wachten en nadat alle oortjes van binnen even waren bekeken kon het onderzoek beginnen. In gebarentaal werd eerst aan het eerste meisje Mercy duidelijk gemaakt dat zij bij het horen van een geluid haar hand moest opsteken. De koptelefoon ging op, de deur van de “geluidsvrije kamer' ging dicht en de test kon beginnen. Wij konden haar door het raam zien zitten. Een klein meisje, op een grote stoel en met een heel grote koptelefoon op haar hoofd. Dr. Mamwoyo begon met geluiden laten horen, maar er ging geen hand omhoog.





Ik voelde mijn teleurstelling al broeien. Door het raam gebaarde hij nogmaals dat zij haar hand moest opsteken bij een geluid, want we waren bang dat zij het toch niet goed had begrepen. En plots, na nog een aantal geluiden te hebben laten horen, werden haar ogen groot, een glimlach van oor tot oor en haar hand ging hoog omhoog de lucht in. Ze hoorde het geluid! Alsof zij nog nooit een geluid heeft gehoord.
Dit moment is niet te beschrijven! Ineke en ik, Leo en Herma stonden allen te huilen van blijdschap en ontroering. Wat een emoties bij het zien van dit kleine smoeltje van dit mooie meisje en haar verbazing en blijdschap dat zij een geluid hoorde.
Bij Cathy en Sharon ging het op hetzelfde manier. Eerst geen reactie, maar daarna die explosie van blijdschap en de arm die recht omhoog de lucht inging! Wat geweldig!





Na deze blijdschap van ook onze kant, was de teleurstelling des te groter toen de kleine jongen Batulumayo geen enkele reactie gaf! Mercy vertelde hem in gebarentaal nog eens extra dat hij zijn hand omhoog moest teken als.....maar niets. Batulumayo is doof en zal dan ook niet geholpen kunnen worden met een gehoorapparaat. Je zag aan zijn gezichtje dat hij wel begreep wat er aan de hand was.
Na de testen werd een afdruk gemaakt van het binnenoor (wat sommige kinderen toch wel eng vonden, maar zich toch kranig gedroegen (kan ik een voorbeeld aan nemen))
( nu is het maken van een afdruk van het binnenoor ook wel heel spannend, maar Anita bedoeldt natuurlijk de gehoorgang red.)
Het eindresultaat is dat de 3 meisjes absoluut geholpen zijn met een gehoorapparaat en dit zal hun leven drastisch veranderen.





Deze dag hebben we afsloten met een gezamenlijke lunch met patat en kip. Wat hebben de kinderen gesmuld (wij wat minder) en de vooral de kip ging erin als zoete koek (wat het voor hen denk ik ook was!). Onze stukken kip werden ook verdeeld onder de kinderen en de rit terug lagen 3 van de 4 kinderen te slapen.
Wat een dag. Wat een emoties! Ineke en ik waren zo moe van alle emoties en fantastische momenten dat we bij het zwembad van het hotel in slaap zijn gevallen. En mijn droom ging over Cathy, die de hele gang door het ziekenhuis mijn hand heeft vastgehouden.




31-03-2010

Voor Batulumayo is misschien toch hoop! Vandaag heeft een KNO-arts uit Amerika aangeboden om geheel belangeloos een CI te plaatsen, een implantaat die direct de gehoorzenuw prikkelt. Doorgaans is dit een enorme dure ingreep, en het is dus geweldig dat Anita een arts heeft gevonden die de operatie wil uitvoeren, maar...

Nu op zoek naar een CI, en die schone taak ligt bij mij. Een vakgebied waar ik totaal geen verstand van heb, maar wat me wel enorm boeit. Dus heeft u tips, laat het me weten. Waar vind ik deze implantaten?

Nog meer goed nieuws, studenten van de logopedieafdeling van het plaatselijke ziekenhuis zullen zorgen voor de begeleiding van de spraak-taal ontwikkeling van de kinderen!

01-04-2010

Vandaag is de eerste test gedaan met de hoortoestellen. Twee kinderen gingen spontaan een beetje praten, het derde kindje reageerde op het kraken van de stoel en dergelijke geluiden. Ze werden met de minuut blijer. Wel bleken de toestellen erg te piepen, dit heeft waarschijnlijk toch te maken met de oorstukjes.We gaan proberen de afdrukken naar Nederland te krijgen om betere te laten maken. Leuk detail is dat het gisterenavond ging onweren in Uganda, de kinderen hadden het nog nooit gehoord....

De toestellen zijn niet definitief aangepast, over anderhalve week begint de logopedische begeleiding door twee logopedie-studenten van het plaatselijke ziekenhuis. Dan pas zal het hoortoesteltraject echt gaan beginnen. Ik ben heel benieuwd, zelf zit ik dan op de AAA in San Diego maar zal het via mail wel op de voet volgen maar helaas geen updates hier plaatsen.

07-04-2010

Omdat we voor vier kinderen hoortoestellen hadden geleverd is Anita op pad gegaan. En nu is er een vierde kindje geaudiomtereerd met succes. de afdrukken worden samen met de andere afrukken over twee weken naar Nederland gebracht. In mei komen de ouders van Anita de oorstukjes bij me halen om ze mee naar Uganda te nemen. Nu nog iemand die ze wil gaan maken.

08-04-2010
Prima nieuws! Ronald van Lab Formaat was super enthousiast en heeft zijn volledige medewerking toegezegd, weer een bedrijf dat deze actie graag steunt!

Wel zijn we nu op zoek naar twee audiometers (diagnostich en peadiatrisch) en een tympanometer met printer, dus als je nog wat weet, laat je (en Uganda) horen!